To Innisfree Land – Field Division (2014)

Ik hou van liedjes die mij een nostalgisch melancholisch gevoel geven, vandaar dat ik het genre “Nostalancholy” uitgevonden heb.
Dit is er eentje die daar perfect in past.

Een liedje dat me doet dromen over een vorig leven in een hut in een dennenbos waarbij het zonlicht door de takken schijnt en stofdeeltjes als sterren door een oneindig universum dwarrelen…

Amidst the foreign fields
An endless grey slowly reveals
Tales of former lives
Are woven tightly across the pines

They hum softly to the night
Leave no trace, fade in and out of sight
From embers smoke transpires
To lead the travelers from the fire

To Innisfree land, cabin on a hill
Our Grandfather made so long ago
A certain peace there
The kind that comes at night
The kind that comes like smoke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *